Άραγε επηρεάζουν τον έρωτα η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου, τα τραγούδια αγάπης, και τα ρομαντικά μυθιστορήματα; Στην επιφάνεια φαίνεται πως το κάνουν, αλλά η επιστημονική έρευνα δείχνει ότι υπάρχει ένας άλλος
έρωτας
που λειτουργεί: το ένστικτο. Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα που είναι σχεδόν πέρα από τον έλεγχό μας. Οι άνθρωποι, όπως φαίνεται, είναι προγραμματισμένοι για αυτό.
Η
αγάπη
υπήρχε πάντα. Είναι δύσκολο να πούμε με μεγάλη αυτοπεποίθηση πότε το συναίσθημα της αγάπης μπορεί να εξελίχθηκε, αλλά με δεδομένο το γεγονός ότι δεν έχουμε βρει ανθρώπινους πληθυσμούς στους οποίους η αγάπη να απουσιάζει, είτε σε σύγχρονα ή ιστορικά αρχεία, μπορούμε να υποθέσουμε ότι η αγάπη είναι χαρακτηριστικό των ανθρώπων, όπως το αίσθημα της συμπόνιας ή ντροπή.
Η αγάπη είναι ένα από τα παλαιότερα συναισθήματά μας. Οι πρόγονοί μας κατακλύζονταν από αυτήν όπως ακριβώς και από εμάς σήμερα. Σε εκείνα τα χρόνια, η παθιασμένη αγάπη ένωσε τους ανθρώπους για την επιβίωση, την ασφάλεια και τη συνέχιση του είδους. Σήμερα, ίσως να μη χρειαζόμαστε ένα σύντροφο για να μας βοηθήσει να παραμείνουμε ζωντανοί, να αισθανόμαστε ασφαλείς, ή ακόμη και να κάνουμε παιδιά, αλλά στην καρδιά η ανάγκη είναι η ίδια: η επιθυμία να αγαπάμε κάποιον και να μας ανταποδίδεται η αγάπη.
Οι άνθρωποι κυριολεκτικά περιγράφουν ότι ξοδεύουν πάνω από το 90 τοις εκατό της ενέργειάς τους σκεπτόμενοι το αντικείμενο του έρωτα τους, λένε ερευνητές. Ονειρευόμαστε τη στιγμή που θα μας πουν ότι μας αγαπούν.
Ας πάρουμε την επιλογή ενός συντρόφου. Το ένστικτό μας κάνει να αναζητούμε ορισμένα χαρακτηριστικά σε κάποιον υποψήφιο σύντροφο. Το πάθος είναι το πρώτο βήμα στη διαδικασία. Στην αναζήτηση συντρόφου, και τα δύο φύλα προσπαθούν να βρουν κάποιον που να είναι καλός, να έλκονται αμοιβαία, και να έχει μια καλή αίσθηση του χιούμορ. Από εκεί και πέρα, οι άνδρες δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στη φυσική ελκυστικότητα μιας συντρόφου από ότι οι γυναίκες. Οι γυναίκες δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στα βιοποριστικά χαρακτηριστικά των συντρόφων. Οι προτιμήσεις αυτές χρονολογούνται από την αρχαιότητα. Οι άνδρες αναζητούσαν τον καμπυλωτό, “γυναικείο” τύπο σώματος που σηματοδοτεί μια υγιή σύντροφο για τεκνοποίηση, ενώ το αντίθετο ίσχυε για τις γυναίκες. Ένας αρρενωπός άνδρας ήταν ιδανικός για μια σεξουαλική κατάκτηση, αλλά όχι απαραίτητα για μια δια βίου σχέση. Οι γυναίκες αναζητούν, κυρίως, παρόχους.
Είναι γραφτό να διαρκέσει η αγάπη για πάντα;
Όταν το συναίσθημα του έρωτα φθίνει και αντικαθίσταται από δυνατή, αλλά λιγότερο έντονη αγάπη, η σχέση μπορεί να φτάσει σε ένα σημείο καμπής. Θα προκαλέσει χωρισμό ή μια μακρά μονογαμική ένωση; Οι επιστήμονες εξακολουθούν να είναι αναποφάσιστοι σχετικά με το αν η μονογαμία είναι στα γονίδιά μας. Κάποιες έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι που ζουν παθιασμένη αγάπη φαίνεται τυφλοί για άλλα ελκυστικά άτομα. Είναι επικεντρωμένοι σε εκείνον το ένα δυνητικό σύντροφο, παρά τις άλλες δελεαστικές προοπτικές. Τέτοια ευρήματα τροφοδοτούν την μονογαμική άποψη, όμως άλλες μελέτες διαφέρουν. Αντίθετα στοιχεία δείχνουν ότι οι άνδρες και οι γυναίκες θα διερευνήσουν επιπλέον σεξουαλικές ευκαιρίες ή ευκαιρίες για σχέση αν τους δοθεί η ευκαιρία, ως εκ τούτου η μονογαμία είναι απλώς μια περαστική φάση. Η επιστήμη δεν είναι σε θέση να υποστηρίξει αυτή τη θεωρία εντελώς. Το σίγουρο είναι ότι έχουμε την ικανότητα να χρησιμοποιούμε τα ένστικτά μας, σε συνδυασμό με το σύστημα λήψης αποφάσεων μας. Η παθιασμένη αγάπη μάλλον πηγάζει περισσότερο από το μυαλό μας παρά από την καρδιά μας, αλλά τουλάχιστον εν είμαστε οι μόνοι που ενεργούμε κάτω από την μαγεία της. Όλοι είμαστε στο έλεος αυτού του τρελού μικρού πράγματος που ονομάζεται αγάπη!
